en
Menu
Logo Galerii Arsenał

Piotr Wyrzykowski, Cyborg’s sex manual 1.1

Piotr Wyrzykowski, Cyborg’s sex manual 1.1

A+
A-
Piotr Wyrzykowski, Cyborg’s Sex Manual 1.1., 1999, instalacja wideo, 21 min 57 s. Praca zakupiona przez Podlaskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych.
Cyborg’s Sex Manual Piotra Wyrzykowskiego to wygenerowany cyfrowo ponad 20-minutowy zapis mechanicznych zbliżeń między cyborgami mającymi postać kobiety, mężczyzny i nieobleczonych w „ludzkie” ciało robotów. Kluczem do odczytania pracy jest hipertekst stanowiący jej integralny element. Jego leksje pochodzą z tekstu Wyrzykowskiego Rozwinięte ciało kultury technicznej, opracowanego (w wersji podstawowej) w 1995 r. i wykorzystywanego w różnorodnych działaniach. Zestaw hierarchicznie ułożonych stwierdzeń pod względem struktury bliski jest Traktatowi logiczno-filozoficznemu Ludwiga Wittgensteina (wyd. 1921). Jedno z najsłynniejszych spostrzeżeń filozofa: „Granice mego języka to granice mego świata” stanowi zresztą myśl przewodnią wywodu artysty. U podstaw refleksji Wyrzykowskiego leży zaś jego własna konstatacja – reinterpretowane i stopniowo rozbudowywane zdanie „0.0.0. Język to ciało”[1]. Ciało i tożsamość, jak też fizyczna oraz tożsamościowa integralność i/bądź płynność to zagadnienia, wokół których koncentrują się poszukiwania artysty.

Symptomatyczne dla rozumienia ciała przez Wyrzykowskiego wydaje się przywołanie w jego pracy postaci cyborga. W klasycznym tekście Manifest cyborga (1985) amerykańska biolog i filozof Donna Haraway pisała o cyborgach jako o istotach bezpłciowych. Zatarcie trzech konstytutywnych dla kultury granic: między człowiekiem a zwierzęciem (kulturą a naturą), człowiekiem a maszyną (organicznym a sztucznym) oraz fizycznością a nie-fizycznością było według niej warunkiem odejścia od binarności wpisanej w nasz system kulturowy. Tym samym, dodajmy, forma hybrydalna i forma zdezintegrowana zaczęły funkcjonować jako nowe modele bytu.

W pracach Wyrzykowskiego niezbywalną własnością człowieka wydaje się cyborgiczność. Cyborg, będący figurą przekroczenia, staje się jednocześnie figurą człowieka, którego tożsamość definiowana jest poprzez ciało[2]. Ciału jednak artysta odmawia zamknięcia w obrębie fizyczności wyznaczanej przez mięśnie i skórę[3]. Przekształca się ono w informację wpisaną w system komunikacji z innym ciałem (ja, organizmem)[4]. Można je widzieć zapewne także jako emocje towarzyszące różnym aktom (w tym seksualnym), wysyłane, odbierane i rejestrowane poza continuum ciała. Artysta jest przekonany, że soma to tylko jedna z form istnienia organizmu. Poszukuje ciała, abstrahując od jego tradycyjnie pojmowanych granic. Dlatego przenosi ciało w przestrzeń wirtualną, w której może ono być poddane wizualnej hybrydyzacji i zwielokrotnieniu, może zostać uchwycone poza swymi fizycznymi konturami, które w rzeczywistym świecie stanowią o jego złudnej integralności.


Izabela Kopania



[1] Podobna fraza powraca także w omawianej tu wideoinstalacji: „2.1 Język to Twoje ciało”. / 2.1 Language is your body.
[2] „4.13 Twoje ciało to nie rzecz, to samo Twoje »Ja«”. / 4.13 Your body is not a thing, but it is you yourself.
[3] „3.12 Forma Twojego ciała przechodzi od danej formy do kolejnej.” / 3.12 Your body passes from one body form to another.
[4] „1.3 Twoje ciało to informacja, z którą się utożsamiasz”. / 1.3 Your body is information you identify with.

Katalog prac

Artyści