en
Menu
Logo Galerii Arsenał

Natura w szkle zamknięta. Roślinne kultury in vitro w praktyce

Natura w szkle zamknięta. Roślinne kultury in vitro w praktyce

17.07.2018 / 18:00
Miejsce: Miejsce: Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13, Białystok
Współpraca ze strony Galerii: Współpraca ze strony Galerii: Magdalena Godlewska-Siwerska
A+
A-

Galeria Arsenał zaprasza na wykład

"Natura w szkle zamknięta. Roślinne kultury in vitro w praktyce"

Prowadzący: dr Aneta Adamczuk, prof. Zbigniew Oksiuta

Czy możliwe jest wyhodowanie rośliny z fragmentu liścia lub łodygi? Czy szalka laboratoryjna może służyć za poletko doświadczalne? Doskonałym narzędziem biotechnologii wykorzystywanym nie tylko do celów badawczych, ale i praktycznych, są roślinne kultury in vitro. Pomysł takiego namnażania roślin zrodził się już ponad 100 lat temu, gdy zauważono, że tkanki roślinne są w stanie rosnąć na sztucznej pożywce. W trakcie wykładu przybliżone zostaną zagadnienia związane z roślinnymi kulturami in vitro oraz ich możliwości aplikacyjne.

Wykład jest organizowany we współpracy z Instytutem Biologii, Zakładem Fizjologii Roślin Uniwersytetu w Białymstoku.



Wykład jest wydarzeniem towarzyszącym wystawie ZBIGNIEW OKSIUTA. Architektoniczne ewolucje. Między sztuką a nauką

Architektoniczne ewolucje. Między sztuką a nauką
Zbigniew Oksiuta oraz studenci z Rensselaer Architecture, Rensselaer Polytechnic Institute, USA
06.07.2018 - 19.08.2018
Otwarcie: 06.07.2018 / 18:00
Miejsce: Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13, Białystok (wejście od ul. Świętojańskiej)

Zainteresowania Zbigniewa Oksiuty nowymi obszarami architektury doprowadziły go do eksperymentów z materiałami organicznymi i poszukiwań w obszarze architektury biologicznej. Od polowy lat 70. ubiegłego wieku w swojej twórczości zarówno w przestrzeni sztuki, jak i architektury łączy doświadczenie obu tych dziedzin z badaniami prowadzonymi we współpracy z naukowcami różnych specjalności: biologii, chemii i technologii komputerowych.

Wystawa obejmuje prace z różnych okresów działalności artysty, ukazujące przenikanie się wielorakich wpływów. Istotną częścią prezentacji jest działalność edukacyjna Oksiuty, który od 2010 roku wykłada na Rensselaer Architecture w Troy w stanie Nowy Jork w USA. Prace studentów tej uczelni stanowią ważny element ekspozycji.

Obok rysunków, projektów architektonicznych Oksiuty, prac studenckich i kilku obiektów z kolekcji artysty na wystawie można obejrzeć dwie duże instalacje. Pierwsza to forma polimeryczna, prezentowana w szczególnym kontekście hali fabrycznej. Forma została wykonana w ciekłej technologii Spatium Gelatum, którą artysta opracował pod koniec lat 90.

Druga instalacja, Jak to ze lnem będzie, to projekt realizowany w ścisłej współpracy z naukowcami z Uniwersytetu w Białymstoku i Politechniki Białostockiej. Bada on możliwość wykorzystania naturalnych reakcji roślin na bodźce zewnętrzne (tropizm) do tworzenia nowych form i przestrzeni. W ramach projektu będą prowadzone studia nad fizjologią wzrostu oraz deformacji morfologicznych – ich celem jest analiza potencjału, jaki kryje się w anomaliach biologicznych, w warunkach gdy rośliny poddane są innym niż naturalne, sterowanym bodźcom zewnętrznym (światło, zmienna grawitacja, siły mechaniczne, hormony), a immanentne zasady rozwoju (korelacja, różnicowanie komórek) przestają odgrywać rolę. Nadanie takim „niekontrolowanym” procesom nowej tożsamości i struktury przestrzennej umożliwiłoby rozwój nowych form roślinnych. Procesy wzrostu deformacji roślinnych będą prowadzone w bioreaktorze, a symulację grawitacji zerowej będzie kontrolował robot, którego program kontrolny opracowano na Rensselaer Architecture oraz na Wydziale Mechanicznym Politechniki Białostockiej.

Realizacja projektu została zainicjowana we współpracy z naukowcami z Wydziałów Mechanicznego i Architektury Politechniki Białostockiej, Wydziału Biologiczno-Chemicznego Uniwersytetu w Białymstoku oraz Rensselaer Architecture, Rensselaer Polytechnic Institute w Troy, USA.

Powiązane Wystawy

06.07 - 19.08

Zbigniew Oksiuta. Architektoniczne ewolucje. Między sztuką a nauką