en
Menu
Logo Galerii Arsenał

Kuratorowanie miasta | Miasto-przestrzeń-społeczność

Kuratorowanie miasta | Miasto-przestrzeń-społeczność

19.06.2019 / 18:00
Miejsce: Miejsce: Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13 (wejście od ul. Świętojańskiej)
Współpraca ze strony Galerii: Współpraca ze strony Galerii: Eliza Urwanowicz-Rojecka, Justyna Zieniuk
A+
A-
Galeria Arsenał zaprasza na kolejne spotkanie z cyklu Miasto – przestrzeń - społeczność:

Kuratorowanie miasta

Otwarta dyskusja z udziałem Joanny Warszy i Aleksandry Wasilkowskiej
Moderacja: dr Katarzyna Niziołek, Instytut Socjologii i Kognitywistyki, Uniwersytet w Białymstoku
19.06 (środa), godz. 18
Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13 (wejście od ul. Świętojańskiej)
„Marzymy, żeby sztuka zmieniała ludzi i ich sposób widzenia świata, tak jak zmieniła nas. Czasem jesteśmy nawet ewangelikami sztuki, tak bardzo pragniemy, żeby inni się z nią zetknęli. Nie ma do tego lepszego miejsca niż sfera publiczna”.
Joanna Warsza
 
„Jedyna myśl, do której naprawdę jestem przywiązana, to że miasto powinno organizować się na zasadzie współzależności, nieustannych renegocjacji”.
Aleksandra Wasilkowska
 
 
Punktem wyjścia spotkania jest koncepcja traktowania miasta jako potencjalnej przestrzeni sztuki, czyli działalności artystycznej z zakresu sztuk wizualnych bądź pogranicza sztuk wizualnych i architektury. Zakłada ona z jednej strony interwencje sztuki w tkankę miejską oraz wiarę w jej moc sprawczą (np. wywoływanie realnych zmian w życiu społecznym), z drugiej –użytkowanie tej sztuki przez publiczność i różnorodne napięcia wynikające z działań o charakterze społeczno-artystycznym (np. płynność granic między integracją społeczną a interwencją artystyczną). Inspiracją do spotkania jest m.in. książka A City Curating Reader, która powstała na podstawie projektu Public Art Munich 2018, kuratorowanego przez Joannę Warszę, z udziałem Aleksandry Wasilkowskiej.
 
Związek sztuk wizualnych z przestrzenią publiczną bądź współpraca artystów wizualnych i architektów przy jej projektowaniu nie jest niczym nowym. Historię praktyk artystycznych w  przestrzeni publicznej można opowiedzieć m.in. poprzez kategorie „sztuki w przestrzeni publicznej”, „sztuki jako przestrzeni publicznej” oraz „nowej sztuki publicznej” (new genre public art). Pierwsza z nich zakładała integrowanie sztuki ze środowiskiem miejskim. Celem było udostępnienie dzieł sztuki współczesnej szerokiemu odbiorcy. W ramach tego nurtu artyści umieszczali obiekty artystyczne w przestrzeniach publicznych rozumianych w sposób bardzo dosłowny – były nimi parki, wejścia do galerii handlowych, kampusy uniwersyteckie. Wraz z ujęciem „sztuki jako przestrzeni publicznej” pojawiła się kwestia jej „użyteczności” Artyści wizualni i architekci – często w ścisłej współpracy – w sposób zinstytucjonalizowany, nierzadko również zinstrumentalizowany zaczęli projektować przestrzenie publiczne. Z kolei praktycy „nowej sztuki publicznej” starali się unikać błędów zaniedbywania odbiorców dzieła czy przestrzeni jego prezentacji, charakterystycznych dla poprzednich kategorii. Starali się – w mniej lub bardziej umiejętny sposób – wchodzić w dialog zarówno z podmiotem odbioru, jak i z przestrzenią ekspozycji. Jednocześnie nastąpiła zmiana sposobów definiowania „miejsca”, zmierzająca ku coraz bardziej abstrakcyjnym kategoriom związanym z pojęciami socjologicznymi – wspólnoty bądź społeczności.
 
W trakcie spotkania spróbujemy odpowiedzieć na kilka pytań, m.in. Jaką rolę spełnia sztuka publiczna w mieście? Jaki jest współcześnie potencjał sztuki wizualnej bądź fuzji sztuk wizualnych i architektury – oraz co rozumiemy przez jej/ich sprawczy bądź performatywny charakter? Czy potrafią one antycypować problemy współczesności bądź je określać i/lub diagnozować? Co współcześnie oznacza idea miasta jako „organizmu społecznego”? Na czym polega propozycja „kuratorowania miasta”?

***
Aleksandra Wasilkowska – od 2007 prowadzi pracownię architektoniczną w Warszawie projektując budynki, instalacje i scenografie. Prowadzi cykl badawczo-wydawniczy Architektura Cienia poświęcony „szarej strefie” architektury. Jest autorką projektów modernizacji warszawskich targowisk (min Bazaru na Bakalarskiej, Bazaru Różyckiego) oraz warszawskich toalet publicznych. W 2010 roku wraz z Agnieszką Kurant reprezentowała Polskę na Biennale Architektury w Wenecji

Joanna Warsza - Dyrektorka artystyczna Public Art Munich 2018, a także dyrektorka programowa CuratorLab na Uniwersytecie Konstfack w Sztokholmie. Mieszka w Berlinie, ostatnio pracowała nad retrospektywą Janka Simona, która otworzyła się 22 lutego 2019 roku w CSW Zamek Ujazdowski.

Katarzyna Niziołek – doktor nauk społecznych, adiunkt w Instytucie Socjologii i Kognitywistyki Uniwersytetu w Białymstoku. Inicjatorka i koordynatorka Pracowni Sztuki Społecznej. W swoich działaniach łączy teatr z badaniami socjologicznymi. Prowadzi także warsztaty artystyczno-badawcze adresowane do studentów. Kieruje Uniwersyteckim Centrum Kultury.
 
***
Literatura i pozostałe inspiracje:
Kwon M. (2004), One place after another. Site-specific art and locational identity, London;
Lacy S. (1995), Mapping the terrain: New genre Public Art, Seattle;
Urwanowicz-Rojecka E. (2015), Od sztuki site-specific po sztukę partycypacyjną. Sztuka zaangażowana – wybrane współczesne teorie i praktyki artystyczne, „Pogranicze. Studia Społeczne” Tom XXVI (2015);
Warsza J., Reed P. [eds.] (2018) A City Curating Reader. Public Art Munich 2018. Perfromative Art in the City, Munich;
Spotkanie „Sztuki społeczne: kształcenie i praktyka” – dyskusja z udziałem J. Byszewskiego, Z. Dworakowskiej, I. Kurz, A. Skorzyńskiej, B. Świątkowskiej, W. Ziemińskiego, Instytut Kultury Polskiej, Uniwersytet Warszawski, 27.05.2019.
----------------------------------------
 
Cykl "Miasto – przestrzeń – społeczność"
 
„[…] miasto to środek do celu, jakim jest pewien określony styl życia. Jako takie, może być odzwierciedleniem tego, co w nas najlepsze. Może być wszystkim, czym tylko zapragniemy. A także może się zmienić, i to diametralnie.” (Montogmery 2015)
 
Miasto – przestrzeń – społeczność to seria otwartych spotkań przyjmujących formułę panelowo- seminaryjną , których tematyka oscyluje wokół miasta, jego problemów oraz możliwych sposobów ich przezwyciężania.
 
Chcielibyśmy aby spotkania stały się rodzajem platformy wymiany doświadczeń  dotyczących życia i działania w przestrzeni kulturowo-społecznej i fizycznej miasta. Celem jest uwrażliwienie na tę przestrzeń i lepsze w niej rozeznanie, a także próby wspólnego wypracowania narzędzi do poprawy jej jakości.
Głównym obszarem zainteresowań jest pole kulturowo-społeczne. Bliskie nam są koncepcje miasta, które jego rozwój uzależniają nie tylko od czynników ekonomicznych ale przede wszystkim kulturowych, a zalążki zmian upatrują między innymi w sztuce i stylu życia.
 
W trakcie spotkań, wraz z zaproszonymi gośćmi, będziemy rozmawiać m.in. o zjawiskach typu regeneracja kulturowa, ogrodnictwo miejskie, sztuka społeczna, spółdzielczość, architektura niezrównoważona oraz szukać odpowiedzi m.in. na pytania:
 
W jaki sposób budować wspólnotę w mieście? Czy miasto jest/ powinno być przestrzenią działania, a może w pewnych momentach zaniechania? Czy przestrzeń publiczna należy wyłącznie do ludzi? Czy sztuka może działać jako narzędzie zmiany społecznej w mieście? Jaka jest rola kultury w rozwoju miasta? Kto jest  aktorem zmian w mieście?  W jaki sposób budować przestrzeń współdziałania w mieście?
 
Koncepcja i koordynacja spotkań: Eliza Urwanowicz-Rojecka, Justyna Zieniuk

Bieżące wydarzenia

02.07 - 30.08

Warsztaty dla półkolonii i grup zorganizowanych towarzyszące wystawie „Historie o starości”

01.07 - 05.08

Moduł D. Podlasie - szkolenie z dostępności instytucji dla kadr kultury

05.06 - 30.08

Poszukujemy pniaków do rąbania drewna