en
Menu
Logo Galerii Arsenał

KINO AUTOBUSOWE

KINO AUTOBUSOWE

30.08.2012 - 30.09.2012
Miejsce: Miejsce: Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13, Białystok
A+
A-


od 30.08.2012 do 30.09.2012
w każdy czwartek o godz. 19:00
wstęp wolny

Galeria Arsenał elektrownia, ul. Elektryczna 13, wejście od ul. Świętojańskiej
plac przed elektrownią


Począwszy od czwartku 30 sierpnia przez miesiąc BRACIA PAWŁOWSCY we współpracy z Galerią Arsenał w Białymstoku i spółką PKS Białystok zapraszają na projekcję filmów związanych ze sztuką, które odbywać się będą w autobusie udostępnionym przez PKS Białystok*.
 



30 sierpnia 2012, godz. 19.00 oraz godz. 20.00

 

"FILIŻANKA"

 

Reżyseria: Grzegorz Artman, Armand Urbaniak
Zdjęcia: Armand Urbaniak
Montaż: Agnieszka Bojanowska
Muzyka: Paweł Czepułkowski
Występują: Joanna Kasperek, Grzegorz Artman
Produkcja: OPUS FILM 2009
64 min, Kolor, 16:9 HD CAM
Artdoc.

 

Inspiracją dla autorów filmu jest twórczość Jerzego Nowosielskiego. Narzędziem skłaniającym do odbycia „podróży magicznej staje się spektakl pt. „Hotel pod Aniołem w reż. Piotra Cieplaka.
W 2005 roku rozpoczynają się zdjęcia do filmu. Grupa teatralna wyrusza na polską prowincję. Decyzja jest świadoma. Doświadczenia europejskich festiwali teatralnych w Wiedniu, Bonn, Avignon, Bolonii i Sztokholmie, które grupa zdobywa w 2000 roku podczas realizacji pierwszej fazy projektu teatralnego noszącego tytuł „Hotel Europa - wyznaczają kierunek.
Dzięki takiemu zabiegowi, myśl twórcza rozpina się między stolicami kultury a miejscami, gdzie nie dociera żadna oferta kulturalna. Twórcy starają się budować „niewidzialny pomost, który zbliża do siebie miejsca tak odległe.
Ten film jest podróżą drogą.
To „jadący pociąg. To człowiek i świat, najbliższa rzeczywistość, najbliższe istnienie. Mężczyzna i kobieta, ich codzienność. Odgłos lecących gołębi, skrzypiąca szafa, czajnik z gotującą wodą i cisza. Intensywność obrazu zastępuje dialog. W milczeniu, odsłania się przestrzeń, która w codziennym obcowaniu ludzi ze sobą bywa niedostrzegana. Obrazy mistrza, tworzone z myślą o tym, aby nie zatrzymywać oka na powierzchni płótna, ale spoglądać w głąb, szukać ukrytych sensów w symbolice malarskiej ekspresji, stają się dla twórców filmu inspiracją.
Grupa teatralna wyrusza na polską prowincję. Decyzja jest świadoma. Doświadczenia europejskich festiwali teatralnych w Wiedniu, Bonn, Avignon, Bolonii i Sztokholmie, wyznaczają kierunek. To naturalna potrzeba powiększenia przestrzeni - poszerzenia pola, gdzie obydwa terminy odnoszą się nie tylko do sfery ducha, ale i emocjonalności.
Film nobilituje codzienność. Traktuje człowieka widza, w sposób niezwykle indywidualny.
Artman&Urbaniak

 

zobacz trailer


Grzegorz Artman to polski aktor teatralny i filmowy. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, filii Akademii Teatralnej w Warszawie. W teatrze zadebiutował w spektaklu „Głup” autorstwa Piotra Tomaszuka i w jego reżyserii na deskach Teatru Towarzystwa Wierszalin w Białymstoku. Podejmował współpracę z teatrami wywodzącymi się z różnych nurtów i gatunków jak poznańska grupa Biuro Podróży, Teatr Współczesny we Wrocławiu, Teatr Montownia. W roku 2006 wraz z członkami Stowarzyszenia Teatralno-Filmowego "Hotel pod Aniołem" postanowił założyć w Kielcach Teatr Magellana, stanowiący alternatywę dla istniejącego już w tym mieście Teatru im. Stefana Żeromskiego. Realizuje projekt Drogi i Bezdroża Teatru, którego owocem jest pełnometrażowy film dokumentalny Villa Dei Misterii, prezentowany podczas Międzynarodowego Konkursu Filmów o Sztuce 9. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty.

 


 

6 września 2012, godz. 19.00 

 

POKAZ MŁODEJ ANIMACJI STUDIA MUNKA


„NOISE” Przemysław Adamski 2010- Film ten jest w zamyśle pracą audiowizualną, przy czym to dźwięk odgrywa tu poniekąd rolę wiodącą, antycypując tworzenie się obrazów. Film ten jest zarazem grą wyobraźni prowokowanej dźwiękiem. Odgłosy przenikające do mieszkania bohatera podlegają subiektywnej interpretacji, podsuwają przypadkowe obrazy, które wchodzą ze sobą w interakcje. Poszczególne dźwięki pozbawione swych wizualnych desygnatów wywołują wyobrażenia często odległe od swych rzeczywistych źródeł. Film zdobył Grand Prix Publiczności oraz nagrodę Short Waves PRO na Festiwalu Short Waves 2012. Zdobywaca Nagrody specjalnej Festiwalu „Dwa Brzegi” 2012.  

 

 


„RONDO”  Artur Kordas 2011- Krótka historia człowieka zmierzającego wydawałoby się w świadomie obranym kierunku i konkretnym celu. Budząc się o poranku na pustyni rozpoczyna swoją wędrówkę dobrze sobie znaną drogą. Kiedy słońce chowa się za horyzontem, ostatkiem sił trafia w końcu do miejsca, które wydaje się być jego domem...


„RYTUAŁ” Zbigniew Czapla 2010 - Sugestywny plastycznie zapis zmagań bohatera z codziennymi czynnościami. Cykl nakładających się na siebie ludzkich działań przybiera często groteskowe, komiczne formy nieznośnych natręctw. Ten krótki film stawia nieśmiałe pytanie o złożoność, a właściwie mankamenty ludzkiej natury. Zachowania, gesty i przyzwyczajenia zarówno pana, jak i jego psa ukazują daleko idące podobieństwo, a wzajemna relacja to niekończący się cykl codziennych rytuałów.
Bohater filmu żyjący na co dzień z psem (jego alter-ego) uwikłany w zestaw powtarzających się działań, nieoczekiwanie odkrywa przerażającą zwierzęcość swojej natury. Gwałtowne wyrwanie ze snu przerywa tę niepokojącą metamorfozę. Ale czy to był tylko sen?
Nagrody :  Dyplom w kategorii Pierwszy Film Profesjonalny - IFF KROK Rosja 2010, Najlepszy Debiut - IAFF TOFUZI Gruzja 2010, BRĄZOWA KRESKA za najlepszy debiut - Ogólnopolski Festiwal Autorskich Filmów Animowanych OFAFA, Kraków 2011, Nagroda Główna - International Short Film Award Category Animation - Sardinia Film Festival, Włochy 2012


„DRÓŻNIK” Piotr Szczepanowicz 2010 - Kameralny film, skupiony na człowieku i jego niewielkim otaczającym go świecie. Bohaterem filmu jest samotny mężczyzna pracujący jako dróżnik w miejscu gdzie nikt praktycznie nie przechodzi, a żaden z pociągów nie zaznaje tam postoju. Jedyną jego rozrywką jest gra na trąbce. Jednak nastaje dzień, w którym Dróżnika spotyka szansa zmiany swojego dość monotonnego życia.

„UNDERLIFE” Jarosław Konopka 2010- Film opowiada o narodzinach, przyjściu i odejściu. O tym czy człowiek może wyzwolić się spod wpływu, jaki wywiera na jego życie czas i miejsce narodzin, pojawienia się we własnym wózku. I czy jest się świadomym niewidzialnego, czasem destrukcyjnego wpływu przodków, za sprawą którego być może nigdy nie będziemy w stanie wydostać się z tego wózka.
To symboliczno-metaforyczna, krótka historia jednego wózka inspirowana między innymi ''Kołysanką'' Krzysztofa Komedy. Film otrzymał 3 nagrody: Second Place Winner, Best Directing oraz Best Animated Visual na The Los Angeles New Wave International Film Festival

 

zobacz trailer


„NA ŚW. WINCENTEGO" - Stachu Furman 2011
Makabryczna, ale pełna humoru - wydrapana szpilka na czarnym gipsie - wideokaseta z imprezy na cmentarzu. W rolach głównych: diabły, demony, umarlaki. Gościnnie przygrywa podchmielona - "Orkiestra z Chmielnej". Tańczy cudna miss brudna.

 

„”DWA KROKI ZA” Paulina Majda 2011
"Tak się zaczyna to, co nie wiem, to, czego dalsze losy mi nie znane, bo jak mogę wiedzieć??
...Tak jak nie widać końca wielkiej wody, kiedy się stoi na jej brzegu..".
Edward Stachura ("Cała jaskrawość")
"Dwa kroki za..." to historia losów wiejskiej rodziny, której głównym tematem są rozstania, powroty i pożegnania. Jest to muzyczna impresja animowana, która wyraźnie nawiązuje do zjawiska emigracji i jest próbą odpowiedzi na pytanie - dlaczego?
Dlaczego postanowiłem opuścić swój dom, swoją ulicę, swoje miejsce, swój kraj?

(materiały  prasowe  producenta www.studiomunka.pl)
 


 


13 września 2012, godz. 19.00

 

"POLSKA KRONIKA NON-CAMEROWA" JULIAN JÓZEF ANTONISZCZAK


Julian Józef Antoniszczak (Antonisz)  - reżyser filmów animowanych, scenarzysta, autor opracowań plastycznych. Starszy brat reżysera filmów animowanych i pisarza Ryszarda Antoniusa Antoniszczaka. Absolwent średniej szkoły muzycznej (równocześnie przez 2 lata studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim) oraz wydziału malarstwa i grafiki krakowskiej Akademi Sztuk Pięknych w 1965 roku, gdzie studiował w Pracowni Rysunku Filmowego pod kierunkiem znanego reżysera filmów animowanych Kazimierza Urbańskiego. W 1968 roku współzałożyciel, wraz z Urbańskim i kilkoma innymi kolegami z pracowni rysunku filmowego, krakowskiej filii warszawskiego Studia Miniatur Filmowych, które w 6 lat później usamodzielniło się jako Studio Filmów Animowanych. Jako reżyser debiutował w 1967. Od 1977 realizował filmy noncamerowe.

Wielokrotnie nagradzany na festiwalach krajowych i zagranicznych, m.in. w 1980 roku Złotym Lajkonikiem na festiwalu w Krakowie za Ostry film zaangażowany oraz Grand Prix festiwalu w Oberhausen w 1984 za Polską Kronikę Non-camerową nr 6 (1983).

Realizował filmy bez użycia kamery najróżniejszymi i najbardziej wymyślnymi metodami, od drapania taśmy,  przez smarowanie pastą do butów, przystawianie stempli wykonanych metodami graficznymi, malowanie, pisanie flamastrem, tuszem, wypalanie itp. To wszystko w domowej pracowni, przy pomocy urządzeń własnego pomysłu wykonanych z tego co było pod ręką (np. z maszyny do szycia i młynka do kawy), w myśl znanej w PRL formuły "zrób to sam". Powstało tak kilkadziesiąt filmów, w tym 12 wydań Polskiej Kroniki Non-camerowej (1981-86), filmów, które pozostaną na trwałe w dorobku polskiej animacji. (culture.pl)

Prezentacja zawiera 8 z 12 odcinków „Polskiej Kroniki non-camerowej”
 


 

20 września 2012, godz. 19.00

 

"BACKSTAGE" - KAROL RADZISZEWSKI
 

Zdjęcia: Rafał Żurek, Jacek Kędzierski
Dźwięk: Kamil Radziszewski
Montaż: Marek Sobolewski
Produkcja: Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

Radziszewski zrealizował film Backstage podczas dwudniowej sesji filmowej. Wzięli w niej udział mężczyźni, którzy odpowiedzieli na zamieszczone przez artystę ogłoszenie o naborze uczestników do nowego projektu artystycznego. Chętni nie wiedzieli jednak, że projekt ten ogranicza się wyłącznie do realizowanych z ich udziałem zdjęć próbnych. Backstage to opowieść o tych mężczyznach – o ich świadomości bycia oglądanym, potrzebie pokazywania siebie z najatrakcyjniejszej strony, gotowości do poświęceń w imię zakwalifikowania się do kolejnego etapu. Jest to jednak także opowieść o samym artyście, który ujawnia zaplecze swojej pracy i odkrywa się przed widzem niemal tak samo jak współpracujący z nim mężczyźni – wszak to jego relacje z modelami, sztuką i widzami stanowią podstawę tego projektu. Backstage można także odczytać jako zapis swoistej queer’owej „interwencji” w mocno zakorzenioną w sztuce relację między heteroseksualnym artystą i jego modelką, która ulega tu przekształceniu w relację między homoseksualnym artystą i heteroseksualnym modelem.

zobacz trailer


 

VIDEO-WYKŁAD
"ARTYSTA - PRZEDMIOT POŻĄDANIA" - KAROL RADZISZEWSKI
 

Czy polscy artyści świadomie budują swój wizerunek? Czy sukces finansowy jest sexy? Czy seksualność artysty ma wpływ na jego karierę? Który z młodych polskich malarzy wzbudza największe pożądanie?
W swojej prezentacji Karol Radziszewski przyjrzy się artystom jako zwykłym facetom. Co więcej, facetom mogącym potencjalnie stać się obiektem pożądania. Video-wykład, do wystąpienia w którym artysta zaprosił różnych gości, będzie przeplatany fragmentami jego filmów. Po prezentacji zapraszamy publiczność do dyskusji. Pierwotna wersja filmu powstała w ramach cyklu „Moja historia sztuki“, realizowanego przez CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie. (źródło: http://galeriadwazero.blogspot.com/2009_11_01_archive.html)

 

Karol Radziszewski (ur.1980) twórca instalacji, fotografii, filmów wideo, autor projektów interdyscyplinarnych. Absolwent Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. Wydawca i redaktor naczelny magazynu "DIK Fagazine". Laureat Paszportu Polityki (2009). Uczestnik licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce (m.in. Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Muzeum Narodowe w Warszawie, CSW Łaźnia w Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi) i za granicą (m.in. Biennale w Pradze, New York Photo Festival w Nowym Jorku, Biennale of Young Artists w Tallinie, Bat-Yam International Biennale of Landscape Urbanism w Bat-Yam, Galerie für Zeitgenössische Kunst w Lipsku, Museum of Contemporary Art Vojvodina w Nowym Sadzie, Kunsthalle Wien w Wiedniu, Real Art Ways w Hartford, New Museum w Nowym Jorku oraz Cobra Museum of Modern Art w Amsterdamie). (źródło: http://www.karolradziszewski.com)

 


 

27 września 2012, godz.19.00

 

"IKONA NA DROGĘ",  EWA RÓŻA FABJANOWSKA, SŁAWOMIR MALCHAREK

Przed projekcją zapraszamy na wprowadzenie do filmu przez  Magdalenę Godlewską - kuratorkę Galerii Arsenał.

scenariusz: Róża Fabjanowska
realizacja: Róża Fabjanowska i Sławomir Malcharek
produkcja: Instytut Adama Mickiewicza, CSW Zamek Ujazdowski, MS-Studio
film powstał dzięki pomocy finansowej: Tikkurila Polska S.A
rok produkcji: 2008 r., 47 min.

 

„46 minut filmowej opowieści o Leonie Tarasewiczu. Zobaczymy Tarasewicza przy kurach, na koncercie, sadzącego georginie, na wystawie. Film to kopalnia ciekawostek, świetne zdjęcia, dynamika, filmowość. Ogląda się go znakomicie, mnóstwo się w nim dzieje. Tarasewicz jest ciągle w ruchu, a my wraz z nim. Podwórko dawnej szkoły w Waliłach (dom artysty), a na nim klatki z kurzymi pięknościami (malarz jest hodowcą kur ozdobnych). Wigilia z przyjaciółmi, a zjechało na nią kilkadziesiąt osób. Pasterka w cerkwi, całowanie ikony. Za chwilę lato w pełni, a my z Tarasewiczem wśród setek dalii i tulipanów, własnoręcznie posadzonych. Z ogrodu w Waliłach - do ogrodu we włoskiej Gorizzy, gdzie malował wieżę. Z Grabarki - do gotyckiego kościoła w Lubece, gdzie stworzył realizację przestrzenną. Obsztorcowywanie studentów ASP, bo jak ktoś maluje infantylnie, to trzeba temu zapobiec... Film to też okazja, by zobaczyć choć we fragmencie realizacje Leona rozsiane po świecie.”
(Źródło: Gazeta Wyborcza Białystok, 2008-10-24, Monika Żmijewska)

 


 
 
pomysł i realizacja projektu:
BRACIA PAWŁOWSCY
partner projektu:


*Autobus został wycofany z eksploatacji, stanowi on już część historii Spółki PKS. PKS w miarę możliwości stara się systematycznie inwestować w nowoczesny tabor autobusowy.